1. O gdybyś ty Bogiem był 1:41
  2. Diabeł 3:01
  3. Byki 4:07
  4. Trup Joe 2:56
  5. Zielona – milonga 6:26
  6. Jacky 4:33
  7. Mandalay 3:50
  8. Ten stary błąd 4:25
  9. Wiszące ogrody już się przeżyły 5:22
  10. Przetańczyłam już wszystko 2:34



Wiszące Ogrody

Paolo Conte, Jacques Brel, Bertolt Brecht, Kurt Weill, Nick Cave, Elvis Costello.

Piosenki niosące wielki ładunek energetyczny i emocjonalny. Złożona z nich opowieść prowadzi widza-słuchacza przez pełne namiętności ludzkie życia, smutno – zabawne, wulgarne, wyzywające, niewinne. Życia dla których wspólnym mianownikiem wciąż pozostaje nadzieja, że gdzieś jest piękno za którym tęsknimy, że w każdym człowieku, niespodziewanie możemy odkryć świetlistość i dobro, którego, zważywszy na okoliczności w jakich poznajemy bohaterów, nie spodziewamy się zobaczyć. W entuzjastycznej nadekspresji i szaleństwie, w szepcie na granicy słyszalności, w gorzkiej prawdzie, czasem w lekkości bytu, a czasem tylko we wspólnym poszukiwaniu wiszących ogrodów znajdujemy nas samych.